. Ζιδα τιεϊεν οὐ (πε [στη ]
δ πα ἐπ υεθάνο εκοοῖίο «ὁ (πα νἱΠδίθι6. πιφρπίσ
ΠΣ κὰδ ἐν βραχίονι ὑὕψηλῶ κὰι ἐν ὁράμασι μεγάλοις
πὶ τ ἐπ ἤπια τ ροτίξσε τ ἐπίτοάηχίε ποθ 1π
τι. χὰι ἐν σημείοις κἂι Τίοασι »κὸι ἐισηγαγεν ἡμὰς ἔις
δ ΥΓ ἰοτ {πῆς « ἐγβά!αίε ποδίθ. ἐγᾷ ἰρᾶς
ὍοΟ ὧὁντέσον τοῦτον; κἂι ἔδωκεν ἡμῖν "ἣν γὴν ταύτην
4Π2 τειγᾶπιβηδιξ ἰθτῖς «τ τηεῖ[ε. τ πῆς Γ :|1.}}}}
Ὁ γὃ δέουσαν γάλα κα μέλι. πὸ νῦν Ἰδοὺ ἐνήνοχα
12 φτπιεί85 πρ κε φ Ὀεάιι
οὐ τὴν ἀπαρχὴν τῶν γεννημάτων τῆς γὴς ἧς ἔδωκας
γ. πηρίοῆε; τ Ὀἰπηηεθ Ππ84 «στ Ὀῆο
ΟΟ μοὶ κύριε « κἂ! ἀφήσεις ἀυὸ ἀπέναγτι κυρίου Ὦ Όσ
{| ὉέΟ τος Φ βάοιθθία {{Πὶτ΄ (οἱ ὈὉῆο
Ὅσο ϑεοῦ σου, χδη πθοσκυνήσεις ἐκὶ ἔναγτι κυρίων τοῦ ᾿
ριις ὅὕέεο ἔϊο: 1 ἰειθθετία π οἵδε ῳ πίϑε
σΟ θεοῦ σου, κὸ ἐυφραγθῆση ἐν Φασὶ Τοῖς ἄγαβοις»
ἐς αυἮο Ὀῆδ ὁευσίθυσ σεάίε εἰ: Σ Ὀσιππίίιες
Ὅσο δις κύριος δϑεύς σου ἔδωκέ σοὶ, κἂι Τῇ θικία σου;
οἰ τὲ τ ἰευ8 τ θἀικηᾶ ἄδρδ τε. ΗΠ δι
ὍοΟ σὺ κἀιδ λευΐτης κἂι δ᾽ προσήλυτος ὃς ἐν σοί. ἐὰν δὲ
εὖ εδρίειετία Ὀξείπιδτε οἷς " Ὀεοίπιᾷ ᾿ ]
(2 συντελέσες ὀσαυδεκατῶσαι πᾶν τὸ ἐπιδέκατον Ϊ
ΠΟ ἐτυσῇ ; τεγγεῖας ἐπ ἅπο τεῦ
χοῦ ΤΩΝ γενημαίτων τῆς γὰς σου ἐγ τῶ ἔτει τῶ τρί 9
Ἂ ἑἰς: τδ85 Ὀεείπ Ὀδθία [εὐτὲς ]
τ τῶ; Ἃ δεύτερον ἐπιδέκατον δώσεις τῷ λευϊΤῊ
ψνί τε άσεηε ᾽ς Ρυρίϊο. : νίάυες
χοῦ κἂν τῷ σθοσηλύτω κὸν τῷ δρφαγὼ κἂι Ὁ] χήρα;
{«{4( 1 οπιεάξε {ἢ φιθίθυσ τσ: τ. ἐπιρίςε |
οοο πδι φάγονίαι ἔν ταὶς πόλεσί σοῦ, κἂ! ἐμτεληϑες |
πί δι, τ δίοεσ ΟἹ ἥδ δέο τη0 807: :
χοῦ δονίαι. κὰι ἐρεὶς ἔναψτι κυρίου τοῦ θεοῦ σου ἐξεκά
ο " (ίὰ ᾽ς Ὀοπῖο πιεᾶς τ Ὀεά εῇἢ
ά θήρα τὰ ἅγια ἐκ τῆς δικίαρ μου, κἂι ἔφωκα ἀνὴκ
Ζ ἱεε τ βάμέπε ς ρυύριο τ
οο Τῶ λευΐτα κἂν τῶ αθοσελύτω χὸν τῶ δρφάψω κὸϊ
ΧΟ νίάμες ὅπ. οἵ δοριθ {πὲ ἃ
οο τ χήρα γ καὶκ πάσας τοὺ ἐντολαῖς σου; ἃς
1ἋΔ Εἰ αΡΙΠΙ ΜΙΝ πὸ ῥιεγίμ ἶ πιᾶάοιῇ ἐπᾶ: ς
͵οο δετείλω μοι. σὺ ππάφηλθον τὴ ἐντολὴν σου ; Γ
τ. πδ᾽ οὈ!ίηισίά, τι πό φοπηεάξίπ ἰσσηι πίε Σ Ὁ
κῃ δυκ ἐπελαθόμην « χὰ! ὄυκ ἔφαγον ἐν ὀδιυύγη μου ἀπ᾽
«τῇ "εἶδε πὸ οἰ θαβοοιερίαῦ εἰσ {᾿ ΝΣ :
της ἀντῶν, δυκ ἱκάρπωσα ἀπ᾽ ἀυτῶν ἐις ἀκάθαρτον;
Χ πὸ “Ὁεάί [:2 εἰδ. » πιοζίιο., : οδεάίαί
τς δυκ ἔδωκα ἀπ᾽ ἀυτῶν τῶ τεθνηκότι. ἐσήκουσα
ἐπί νος, ὁδί ῳ θεέ, πιείς τε 1:
“0 ἧς φωνῆς κυρίου τοῦ θεοῦ μου, ἐποίησα καθὰ Ξίαίε.
{81 βαρίπε ΓΝ τεῖρίος ΓΙ πο -- φησι 59.ὅ.
ὡῦ ἐνετείλω μοὶ. κάτιδε ἐκ τοῦ ὑικοῦ τοῦ ἁγίου
;ς {μα ὑεϑύθει εεἶος ἐο Ζ Ὀπάίς ᾿ς Ῥρῖο
ἴο; σου Ἐκ τοὺ δυρανοῦ, κἂ! ζυλόγησον “ὧν λαὺν
ο ὅσ ἐτϑεῖς ;
χὸ σὸν ὧν ἰσραήλ., ,
ξ Ἑταιῖσ ΡΟ. :
ἐλ ΠΑΟ ΓΕΒΊΘΖ ΠΝ ἩΘ ἌΓΠΙΥ ΝΡ ἈΨΎΊΑ
Ὧς ἡ ὭΟΙΥΝ 3 θ.ς 555 Ὁ ἘΠ ΠϑΉ ΜΠ 01} χοῦ