ἰεῖο. Ζιόα τε ῖϊχν ὦ ἐπε Ισίπα
(ΘΑ ὃς οἱς ἰῃμ Ὀἐξε δέον τουθαϊᾷ δίς
οσοοσοσο καθ κμέραν ἐἰς ἑμέραγγπελὴν τῶν σαββάτων κυρίου»
δζοοσσ τ ῥίε ὈσΠ νίδ: τ ῥίε οἱ νο
χοσοσσοο κι πγλὴν τῶν δομάτων ὑμῶν,κὰι τελὴν-σ «σῶν τῶν ἔν
χγοίΐο [8 νῇθ: τ διε οἵα νοϊπεργία ΠΩΣ
5 Οοσοῦο χῶν ὑμᾶν,κἂι πρλὲν πάντων τῶν ἑκουσίων ὑμῶν, ἂν
Αἰαμπίη Ὀράεγείσ οῆο, τ τπ αἰπιδοεοίπια Ὀίε
᾿οοσυοσσῦ δῶτε τῶ κυρίω ὁ χὸ! ἐν Τῇ πεντεκαιδεκατη ἣμτ
τη ηΠ τιδῆσ {εριϊπ: αῇ οὔιπιριστίία οἷ
Οὔ οὐ ρα Τ' μηνὸς 'του ἐβδόμου ταῦ συντελεσητε “σοῦ
οΠιεῦσςς πὲ ἤποιθ τζες. ςεἰεθταιε Ὀῆο
:οοσύοο Τα Τὰ γεννήματα τῆς γῆς γ ἑορτάσατε τῷ κυρίω
οὔθ. {εριξ δίεθ. : Ὁἱε Ῥτῖα τεάεδε
οσσοσοοῦ ἕτΐὰ ἡμέρα . ἢ ἡμέρα Ὥ σρώτη ἀνάπαυσις, α
τε θς τ. Ὁἱς οεἴαιᾷ τοάςθι ὀ«π δ8εείρίοι!
οοσσοοοο χὰ τῇ ἡμέρα τῇ ὀγδόη ἀνάπταυσις « κι λήψεξε
γἱ ς᾽ αἷς γοθίσς, Ὀΐε ρα “πα φγθοσθ ρυ!γεῆς
οοοσοο ἕαντοις τῇ ἡμέρα Τὴ πρώτα καρττὸν ξύλου ὥοαῖον,
οί πισ. 1 ἔρϑί!86 ραίπιηνς 1 ταῶπιοθ θγθοσα Ὀδ2
παῖ δ κι καλλυύνθρωρ. φοινίκων, κἂι κλάδους ξύλου δια»
τῇ τὸ ἴο5 : τ (λΙζεθς Ζ β6η (ἀπ γάπιοθ ἐκ τοιγόίες ας
τοιγοίς;: στίςνκὰι ἔτεος, κι ἁγνοῦ κλάδους ἐκ χειμάῤῥου ,κὰἂι
οἵ "ᾶο ἰειαθέπηπέ «οἵ υὈῆο οϑέο νῇο {εριξ
γ1 οσοο ἐυφρανθήσεδδ ε ἐναντίον κυρίου τοὺ θεοῦ ὑμῶν ἑτϊὰ
οἶξηΐ42 οίεσ, [1 «εἰεδεβθίεισ ἰΡ4832 ἐ{επίυϑιξ Ὀῇο
ἀεδιι5 ἡμέρα . κἂι ἑορτάσετε ἀντὼν τὼν ἑορτὴν τῶ κυρίω
ττ Γ2 ἐεριξ οἱέδ ὀἄπί: ἰςρίείπιῇ (ἐρίἑηπ" οῇα
τ 189 εαϊὰ ἡμέρας Ἴ ἐνιαυτοῦ γυόμιμον ἀιόνιον ξις “τοὶς γε
ρείπιο 1ἰδεσνξᾶσ,ίπ πιδίξ {ἐρτίπιο «οἰεθεϑίε ἰρε
α: δι. νεὰς ὑμῶν. ἐν τῷ μεν τῷ ἑρδόμω ἑορτάσατε ἀν:
Ὅγαςι 5 1[35:{πιηπαςη! δ. ῖδς {εριξ ὈΙεθ6, οἷθ ἰῃ
πα τῆν»εν σκηναῖς κατοικίσατε ἑ Ὁ͵ὰ ἡμέρας. τρὰς ἀν
Τίς νε τοχϑων ἐν ἰσραῦλ κατοικήσουσιν ἐν σκεγαὶς ὅπως
{"ῳ Ὧπ νι! ᾿ σἤβείδεθνῖε: 7 {π ταδηθοι 6 ὑῖεθγε ἵρεί
ἼΓ ἴσος ἰδωσὶν αἱ γενεαὶ ὑμῶν, ὅτι ἐν σκεναὶς κατώλισικ
τΩΠΠῚ Πισα ἐβεϊ:ἢ σάυςετξ ἐροὸ {{ΠΠ06 ὃς τα
χίσοοῦ Τοὺς ὑιοὺς ἰσρανλ, ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν μεάντους ἐκ γὴς
γρε.5Ἑ Κργρε: ἐρο Ὀῇ6 ϑεέιδ νῇ. « ἰοσαίμθ ἃ ΠιΟγΣ
Ὀσοσοοο ἀἰγυσίου, ἐγὼ κύριος ὁ ὑεὸς ὑμῶν « χὸι ἐλάλησε μων Ζ
απ ἢ 6 ἐπα οἷ ΑἈἐεήσ {Ππαεῖ,
ἰδηίιοτί σας “τεὸς ἑορτοῖς κυρίου τοὺς ὑιοῖς ἰσραίλ. ΟΔ.2 4,
ΟΣ ϑεϊ, Θ:ς ἰοσυσὲ Ὀῇσ 44 ππογίε!: Ὀἰοόδ: ὅ. ἃ
(1.24. χἂι ἐλάλησε μύρμῆ αθὸς μωυσῆν, λέγων, Ὦ
γε" αἱ εἰρε Ν Πι6 ς θεῖ: τ: 8εείρίᾷε εἰδέ
κοῦ τθλαι Τοῖς υἱοῖς Ἰσραλλγ χὰ λαβέτωσώῳ σοι
ἔογᾶς τί οἰεῖ! οἰίμῶ φὺ» ς εὔτυπη5 ἐπ Ἰυπιξε νεηγάεῆς
Ὀσοοοοσ ἔλαμον ἐλαί γον καθωρὸν κεκομμένον ἔϊς φῶς, καῦσαι
παςΐπ2Ζ ἰμοοτηᾷ {επιρ ἀμσχιτᾶ, οἱς νεϊᾶτ,
ο"πςες λύχνον διαταγὰς ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος,
αἴ γε 18 ταδπαζηίο τείηποη ἱποῦδεπε ἰῥπι ϑοτ
οἴπασι ἐν Τῇ σκιὰ τοῦ μαρτυρίου καύσουσιν ἀντὸν ἀυρὼν
ἘρεΓ, τος ΠΙΪ εἰσ, ἃ γάρ τίῳ
τ ΧδῊ οἱ ὑἹο! ἄυτου ἀφ᾽ εατερὰς ἕως
Ξτοηῆα ΠΡ ΩΓ,
ἢ ΤΟΥ ΞΘ ἪΝ ΤΏΙ ΠΟΥ Ὑ2ὴ ΣΝ ἘΞ ΡΥ Ὁ) ΘῸ3 ΟΥ̓
“ἰδ να αν οὐχ αν μὰ πὐπνἐἔὦὰιὶ τ ὁ ς