ΤΩΝ Φιαϊδδις εχ τὰ [στη
ἰε"δίτδΖ ρεπίμιδπίδϑά Πιρίγιπογαῖε: τ 384 τδπαϊε εἰ
φ' δίοοο “πληρώσεως ις τὼν ἐπτωμίδια, κι ἔις “0. λόγιον, κἂΣ ᾿
ἽΔ ζΟΟΙ εδροίείδεστεε. οἰεῖ φησίδίσ: τ
ἀαᾶνης “τὸς συνθέσεις γ κὰι “ὁ ἔλαιον τῆς χοίσεως,, κἂι Τὴν
ἀπιαοῦο «δροί{τ|δε5 εἰγγπιίβιτιβεία., τ οἵδ νίγ ἐπημίον ἂρ
Ῥοπξάϊ σύνθεσιν "τοῦ ϑυμιάματος « κἂι πᾶς ἀνὴρ κἂι γυνὴ ὧν
ΤΠ Ετος απ πη οὐμε ἱπατιοάίξιοσ ἕᾷεοτο οἵα
Ρειίοσς ἔφερεν ἡ διάνοια ἀν τῶν, ἐισελθόγτες "τοῖν πάντα
: ἤοοπί ορᾶ: ἃ ῥιερίς ὑῆδ ἔμβοιε εα ἢ
γαῖ" ἐπε τὰ ἔργα, τε συνέταξε κύριος πποιῖσαι ἀνὴι διὰ
[, ΟΠοί πιογίεης οσταίεγῆε (εστερατίοτς ΕΠ {96} Ὀἤο, εἰ
σοοσοοοσ μωυσῆν, ἤγεγκαν ἀφαίρεμα δι ὑιοὶ ἰσραὶλ'κυρίω- κδαᾳ
λἀράίςα σέκίε τπογίεσ ΕΠύσ {{ποἰς εὐος νοζαιμῖ
πιογίεβ ἔνπε μωυσὴς τοῖς ὑἱόὶς Ἰσραήλ, ἰδοὺ ἀνακέκ ληκεν
᾿ςοςεῖνο ὈζΘες Πποπηπε δείεῖςε! ΠΗ νι ΗΙ ς
Πΐπο οΟ ὃ ϑεὺς ἐξ ὀνόματος “τὸν βεσελεὶλ “ὧν τοῦ ὀυρὶ ὑιοῦ 5"
1 Ππτί νῶξ ον τρίρ; ἐπάφ: εἰς ἐπιρίειε εἴ ᾧφρίτί
δὲ: σοῦ ὥρ, ἐκ φυλὴς Ἰούδα, κἂι ἐνέτσλησεν ζυὸν πεγεῦ 5
είς τὶ Ὀξηπο ρίξείς τ ἐμεο! ες εἰ {οἰξτίε οἷά
Ὁοσσοοσσ μα ϑέιον σοφίως κε συνέσεως κἂν ἐπτισήμης πάν
Εἰ Πσ 6 ΠΣ (βυήπάί (ὖπι οἵα ορᾶ 4
ΠΊΠοοΟ τα ἀρχιτεχονεῖν κατε πάντα τὰκ ἔργα τῆς [ὰρ
ςορί(ᾶς ἰλισοιυτε ἔδοίτε Ξ-. τ σξεϊ
Ρτ8 0 ΧΙΤεκγοτίας. ποιεῖν “Ὁ Χχουσίον κὸι “ὁ ἀογύριον
δος εξ εθ: - ταήρετε . ρίἀδε εἰ
φοοοῦ δὲ “ὧν χαλκόν, κὸη λιϑουργῆσιαι “ὧν λίθον » κῃ
ΣΟΓΟ ΑΓ εἰβθοσῆγε σπᾷ: εἰ 2. οἵ
ποσοῦ κατεργαϊεάν αἱ ἦα ξύλα, χὰ! ποιεῖν ἐν παντὶ
5 42 ορε {λριδιίς, ἐὲ ἱπῆγθεῖς Ὀσάΐε (ῃ
Ὀσοοοου ἔργω σοφίας » χὰ! πθοβιβάσαι γε ἔδωκεν ἐν τῇ
9. Ὅο 'πεηῖς εἰ ὁ εἰ οοἰίῃῦ ἔΠσ . φεϊγαπιοοῖ»
ΕΒ Ξ55. 2. “- "» . ᾿
Ἰ οσοοσ σιαγοία ἀυτῶ τε κι ἐλιὰβ τῶ τοῦ ἀχισαμὼχ
τίθι [22 τὰ 81. εἴ ἐπρίες 5
ἰίτοσ ἐκ τῆς φυλῆς δαν-. χὰἂν ἐνέπλησεν ἀντοὺς σο
τρρα Ῥιξεία εἰ ἐπείίεσι! τς ππεηίε ς {τίεπἀϊ ἔδεε
Ὁ σοῦ φίας κἂν συνέσεως κὰν διαγοίας, συνιΐγαι “σοι
μτατ" τε ϑνοῖα . ϑῆ8 Οηζατῆς ἀεχιοτία
γαςίπς πσᾶι! οῦτα τῶ ἐργαὰ “Τὸν αγίον 2 τὸ υφαγτα
σοῦ νθτίερϑια: ἐσχεῖε Η «οὐείπο εἰ ὈΡῈ
Ὅτ τὰ ποικιλτά, ὑφαναι τῶ κοκκίνω κὰν τῷ βύσ'
τ το1:9: « ἔβεετε οὗ ορ γοέϊοοιθτε :
(α.36. σω; κἂι πσοιεῖν "παν ἔργον ἀρχιυτεχηονίας ΓΕ
οἴοίεο! νϑγίερϑείοπίθ.
χοῦ σοικιλίας . (1.36.
ἰς “νί Θ“ , ἵκεῖε θείεῖεεῖ “ οοἵίοθ εἰ οἷο Δ
σΟΟΟΟΟΟ αὐὴ ἐπτοίησε βεσελεῖλ᾽ κδρ ἐλιὼβ κὰν πτᾶς
ΟΠΊΪας ὥριξα πιξίες εἰ Δ (πεορίξεία εἶτ {ίομτια
ες; σοφὸς Τὴ διαψγοία, ἃ, ἐδόθη σοφία χὰ! ἐσιςήμε
ρος ίῃ ἱρῆθ: τιει!φξάι ἔβοοῖε οἵ ΟῬα ἢ δἀ
χοῦ ἕν ἄντοιϊς » συνίεναι πτοιεῖν τρσάντα ὧξ ἔργα ἧκκα
οος , [εἠιβτίᾷ ρείηδεία ς (τδιπ. οἵα οῦφ βως
οσερίξς τά τὰ ἅγια καθήκοντα, κατὸ; πάντα ὅσα συνίΚ
γῸ2 Ρίε ὁῆδ. εἰ νοςθυίε τιον τε δείείεοϊ
ὅοοο Ταξε κύριος. χὰ ἐκάλεσε μωισὴς τῶν βεσελιὰλ
Ζτρηῖα, ΡΟΓ,
ΠΥ ΎΠΝΝ 9 ἢ ἀσηῦ ΠῚ ΝΟΥΘ5. ΓῸ ἐΝΡ ΡΝ ΗΝ ἘΤΊΘ ΝΥ ΩΣ
“ ΡΠ ΤΥ Ἢ ΕΨΕΥΥΣ λον νηοί ψωξς συ ίβ.