σοῦ δ εἶσ ἰῥε {ΠΡ ὀ ἔπῆδισ εὐ νί 8ά νεῖ
σοοσζοοΟ ἐν τῶ ΧοΤεῶῦ αἱ ἀυ τὸν ἀυτῆς, ἀμάναρτοςἴςαι ἕως ἑασέ
γίγ τῇς ρειβ,Π ἀεουθϑείδε Ὀοεπμετίε ἀσεΐεας ας ἐαετίε ἐπὶ Ι
γοσοῦοοῦ ραξ. ἐὰν δὲ κοί Τη ποιμηθη τις μετά τῆς, κὰι πέναι ἡ ἃ |
πάτι8 6 πιβάϊία εἰ τ εἴς ἱπιῆδι6 τίς ἐεριξ οί |
: οῦσοο καϑαρσία ἀυτῆς ἔτοὶ ἀυτῶ, ἀκάθαρτος ἔςαι ἑτ]ὰ ἡμέ 9
ποίοῦ ἐδ. τ οἵδ ἱεει {παίίο ὈσΣΠΗ πον εἶπ εος ἐπππτιπ
γοσσοσσῦ ραςιπδισσᾶσα κοί ΤῊ ἐφ ἢ ἂν κοιμηϑὴ ἔτ ἀυτῆς ἀριοίϑαρ
ἰστίαιις 666 εγίε, τ πιημον Πἥπχεγίε ἤυχδιβουίπίσ ἡ οἱεθ
Σα τος ἔσαιοκὸι γυνὴ ξὰν δέν δύσιν ἅἄιματος ἀντῆς μέρας Ὁ
ΟΠ ΡῬίυγεθς πδ ἐπ ἐρε τέσ πη: ἢ τῆμσζετι
γε! ὅοοο "πλείους ,δυκ ἐν καιρὰ τῆς ἀφέδιρου ἀντῆς, ἔὰᾳ κὰι δέν
ἄρυϊς φοῖ πιξῆτιδ τιμᾷς οἷα . ϑίεδ βυχυσίπι ͵
Τιῖ τᾧΦ μεῖς τὸν ἄφεδιρον ἀυτῆς, ττᾶσαι ὧι ἡμέραι δύσεως ἀσ
αἤο τπῆάίε εἰυδς ἤει Ὀΐ6 τηξῆτ ἤης
ἧ Πείπ καθαρσίως ἀντῆς,καϑάπτερ ἂν ἡμέραι τῆς ἀφέδρου ἀν
ὉΠ ετίς ἐπιῦ44. « οἷα Ιεα ἐῃ ᾷ ᾿οοσιπίετίς
τ: οὐ τὔρ,ἔσαιἀκάθαρτοςικὸι πᾶσα κοίτη ἐφἢν ἂν κοιμεα
ὍοΟοοΟ ἔι “0 οἕδ εδίεδ ἤμκιδ εἰυδὲ κα
Ὀοοοῦ ἑπίαυτῆς πτασας τοςήμερας τῆς δύστως ἀυτῆς, κα τὴς
ταοσίο : ει τπξῆγ οἰθσ εγίε {Π|. ς οὗ νϑὸ
οσοσσοσ τὴν κοίτην τῆς ἀφέδρου ἀυτῆς ἔςαι ἀυυτῆοκὰι πρᾶν σκεῦος
ὁοοδοσο ἱπαθο, (άετίε τὰ {{ΠῸ: ἵπιδάδ᾽ στίξ: ἐυχί8 {πὶ
οσσοοο ἐφ᾽ ὦ ἀγκαϑίση ἐπί ἀντό, ἀκαθαρτον ἔξαι; κατα τὴν ἃ
64: πιβαξξ πές τ, Σ οἵδ ἤσξα
ἃ ἴτας καϑαρσίαφ τῆς ἀφέδιρου ἀυτῆρ. κα πᾶς δ ἀτἸόμενος
ἱ Ππῖ ἃ: τηδάμα ετίςς « ἰδυσθίε γεῖϊεσ ἔβας
εἴροτῇ αὐτῆς, ἀκάθαρτος ἔς αιγχδεπτλυνίὶ τα ἱμάτια ἀυξ,, κὰι
τέο δὶ ἰϑιθθίε 868: ς ἱπιῆδη8 επένίας 86 νεΐρ95.ῇ
᾿πὔετᾳ λουσείαι ἴδιατι,χὸι ἀκάθαρτος ἔςαι ως ξασέρας ζὸν
τίῆςαΖ δ8ὲ ρυγραῦ ἐπενίεα ἄντε ὅποΣ « κα νρλὴν [1
ἴαο δὲ καθωριῶν ἡ ἀποὺ τῆς ῥύσεως ἀντῆς » κὰι ἐξαριϑμέσείζωι ἁυτὴ
γἀοτί περὶξ Ὀίεθε - ῃοὲ ἴγες πιδάδοιξ, τς είε
αὐτο ἑωϊανμέρας »κὰι μεῖα ταῦτα καϑαριδτεσεἴσιεκὸα Τὴ ἡμέρα “ἢ
γαστπι θῖΔι8 αζείρίςε Πδέ Ὁθο5 τυῦπιγοθινε! ὈποΘ ρου οσ τοϊῆδημε |
Ψ᾿ ΝΥ το ε “καἶ ῃ ΠΥ.) ᾿ "ν Ὶ
σοοοσο. ὁγδὸν λήψ εἴαι ἑαυτῇ δύο τρυγόνας ἢ δύο γεοασοὺς “πόβιςερων,
ἱΡερῆί ξ: ἐετεῖ 48 8ᾳ “βαταοιξαὰ 3 Ποία ταδηϑ.1}} τεπίπιο
Ἰμοίςε λδιοισει ἀνὴα πρὸς “ὃν ἱερέα ἐπτὶ τὴν ϑύραν τῆς σκειῆὶς μαρτυ
τογ1. π. τ ἑροίσε ᾿βτάοα νηῇ ρο ρα τ νε
γοσοόσ δίουχὸμ ποιήσει ἱερεὺς τὴν μίαν περὶ ἁμαρτίας, κἂι τὴν μὲ»
ΥΓῚ πία Ξ Ἰροϊοοαυπῇ, Φ μυίιβθίε 9 ἐᾷ ἴβοετάοσ εοτᾷ
κι σα ἐις ὑλοκαυτωσινκὰι ἐξιλάσεζωι πόρὶ ἀυτῆς ὃ ἱερεὺς ἔγαγτι
Ἔθος δῆο 8 ἤχει. τηβάξεις εἰσ, τ εἀμξίοθ ἑβείειία
οοῦο Ἀν ἀποὺ ῥύσεως ἀκαθαρσίως ἀυτῆς « κὰι ξυλαβεῖς “ποίσετε
γίάτι; Τοὺς ὕιους ἰσραὴλ ἀκχσὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν ἀντῶν. κἂι ὄυκ ἄν
“ΠῚ τίξιηΓ οὗ ταί (Πᾶς: «ἢ ροιιιτῖς ἐδέ
ἃς! ὁαψούνίῳ, διὰ τὴν ἀκαθαρσίαν ἀντῶν, ἐν τῷ μιαίνειν ἀυτοὺς τὴν
605. ταδπβοῦςπιεῇ αὖ ἐπ ἐδίϑ. ὧς Ιξς . {ειπίπιῆμ, ἐ
ἰραΐί σκαενάν μου τὴν ἐν ἀντοῖς εὗυτος ὃ γέμος τοῦ γονοθρυοὺς « κῶ!
«Κίᾳ 5ιίανί εκίαεηίε εείρο, σαίδομιο ἐξππίμίσες ΤῈ φοίιμαῇ ἐμ
χοοσ αν ΤῊ ἔξελθη ἐξ ἀντοῦ κοίτη ασέρματος, ὥξε μιαγέζναι ἐν
οἰδθτ9 ἰβος Σ , ἰβσιηίῆμε ἐπ πιξῖγηο εἴθ: τ (πηπίῆι
οἱ ο ἄντῆγκαι τῇ αἱμορροούσε ἐν τῇ ἀφέδιρω ἀυτῆς, κὸ! ὃ γονορρυὴς
Ἵτοι4, ΩΓ,
᾿ΣῸ ἼΔΝ ΞΙΡΟ 9 ΡΠ ΤΙ ΠΣ Ἣν ΔΝ Ὁ ΣΟ 5.Ὲ ΡΣ ΡΟ δ
ἸΣΕΘΘ ΔΩ ὙΤΙΝΣ ΧΛΡΌΣΣ ΜΒΘΙΘῸ 55} 090 ἐτρτῦῦ ὩΝΟ ὝγῚ
ΟΣ ΞΕ ΒΡ ΞΕΞ ΝΞ ΟΣ δ ως Κα πα ρεάδβο μος λιν