ΦτάΠα Θτεϊχχῦ ἱπίενβ Ιοτπ .Ὸῦ "
Ἵ ενεῦσεφ πα τ ρΠςθ τε πὶ [ΠῚ Ἠοπηῇ: ει ἘΝ
δ ϑεὺς ,ὅτι ἐτγληόύνθησαν ἂϊ κακίαι τῶν ἀνϑρώπων
ἦι} τειγᾶς ς οἵδ οοὐίῶε ( εοτάε
ΐ ἐπὶ τῆς γὰς , κἂν πᾶς τις διανοεῖ ταιὲν ΤΠ καρδία
τί πιο οἰ ρξιον ς οἴδηθ δίεδισ,
Ὁ ἀντοῦ ἐπιμελῶς ἐπὶ ἦκ πονήρα Ἰτάσας τοὶς ἡμέρας»
Ο ἐξ εοἠπάεγοιεοεισῳ ἔεείξ Ῥοπηήξ ἐπ
αὐ ν γος να Φι ὍΡ Πὰν ! ιν»
Ὁ πὰ ἐνεθυμήθη ὃ θεὸς, ὅτι ἐποίησεν “ὃν ἄνθρωτεον ἐσ Β
., ἴειτα, τ τοσίταμε, τ Ὀικε Ὅεηθὲ δεῖς.
ο “αἱ τῆς γὴς « και διενοήθη. χκὸμ ξιτσεν ὃ ϑεός, ἀπαλεὶ
Ῥοιπίπδ: αἱ ἐσεῖς ΕἸ {αείε
Ψ εἰ ᾿ . κ. ͵ - ᾿
Ὁ Φω τἂν ἄνθρωπον, ὧν ἐποίησα ἀποὺ σθοσώτπτου τῆς
. ἴεῖτε: ϑοπηπε νί βἀτιπιξεῇ: τ ἃ τερεσεσ
Ο Ὑῆς, ἀποὺ ἀνθρώπου ἕως χηγήνους, κὸι ἀπτὸ ἑρπετῶν
ξ νι ϑάνοιίρ κεἰ, αἐ «οππάστθυι αἥϊ ἴε
. Ὁ "ν"», ΘΟ. Ἵ ε ᾽
ο ἕως πρεταινῶν τὸν ὄνρανου « ὅτι ἐνεθυμηθην ὃτι ΕΖ
εἰ εὖ, “ποσᾶτ ἰυσηε οί «οἱ Ὁδοὸ .
ποίησα ἀυτόν.γῶε δὲ ἔυρε χάριν ἔναντι κυρίου τοῦ
ς οὕεο. ε εἤε σῆβιομποθηοο. ποῈ ἴγόπος ἐπε
ς ϑεοῦ. αὐἴαι δὲ ἄϊ γενέσεις γῶε . γῶςε ἄνθρωπος, δί Ξκῖε.
; ἤησε Ῥέσοπιθ ἐεηβέσ ἐπ σάμεδε π : Ὅε ρίδ .
καιος, τέλειος ὧν ἐν Τῇ γεντα ἀντοῦν τῷ ϑεῶ ἐνπρέρ
ο ἐπε ποῦ. ροπιεηδεποσίγεσ ἔιοθε {{ π:
Ὁ σησε γῶς. ἐδύνησε δὲ νῶε τρεὶς ὑἱούς» τὸν σήμ, “ὃν
ο ἐἴβιης: ἐφρίροε!).ςοΣγαρ ἐδετοιγβεοᾷ Ὀεο, εἴ
ο χάμραν ἰαφεθ» ἐφϑάρη δὲ ἡ Ὑὴ ἐναντίον Τοῦ ϑεον- ὃ
ο Τερισι ς᾽ τεττα ἐπίαυίαίς. τνίδί Ὀῆδ ὁειδ
Ε] ͵ χω )ϑὶ ῃ ΠΝ ὁ , ς Ν .
ο ἐπληδθη Ν γὰ ἀδικίας « κἂι ἐἰδιεν κύριος δ ϑεὺς τὴν
τοττῆ, τ εγᾶς εουνυρίᾷ. Ω: «οἰγηρίε οἵδ
Ὁ Ὑαγεχὸμ ἦν κατεφϑαρμένη «ὅτι κατέφϑειρε πᾶσα
. ὦ οιᾷ ΠΩ τῳ ᾿ τετεῖ. τ εδίσίε θευ ᾽
ἴ σσχρ τὴν ὁδὸν ἀντου ἐσ Τῆς γὴς. χὰ! εἰτσεν οϑεῦς '
πος. τοῖηρισ οἷσ Ῥοπηξθ νοηίξ (ΟΣ ΠῚ
. πθὸονῶς. καιρὸς παντὸς ἀνθρώπου και ἐναντίον
{ πε. α΄ γερί τ ἔ τεττϑ ἐπίαιτϑ!ς εἸ , τ ες
. ἐμου ὅτι ἐπσλη σε ἡ ὙΝ ἀδικίας ἀπτάἀυτῶν. κοι ἰδοὺ
οἰρειά ἐεοθ: ἐξ. τοιτᾶ, ἔᾳς ἐρίξ σ
Ἄ Ἢ ͵ ͵ ᾿ ν φν.- ͵ ΕἸ
ἔγω καταφϑείρω ἀυτοῦς » ΚΟῊ ΤῊΝ ὙΝΥ . ὙσοΙεστον ὃυν
Γζ{ το αἀτγωπι ι ὃέ τἰσηία αυϑάγοείσ: πιίπου!σ
σεαυτῷ κιβωτὸν ἐκ ξύλων τετραγώνων, γοαστος
ἐλείεθ ἐπ ἐ , εἴ Ὀἰπμπιπαθίσ ε {ππτῖ
ποιήσεις ἐπ ἀύτης. χἂ! ἀσφαλτωσόις αὐτὴν ἐσὼ
ἵεζυθ τοχετεςισ, Ὀίταπππς: εἰ ἧς [ρεί
. ϑεν κἂμ ἔξωνεν τῇ ἀσφάλτω , κἂ! ὄντως ποιή
ὥγοϑιπι: τγοοοητοτῆ αὐθέτοτᾷ . Ἰοπσί
ο σεις τὴν κιβωτόν, τριακοσίων πηχέων μὴ ἕ
ς ἴκίο βίο ες αἰπαυασίι αἰϑιίου
. κὸς τῆς κιβωτοῦ, κἂν σεύτεκοντα πηχέων
Ζ ἰλείτυάο: εἰς ττίσίπεβ αὐοίτοτῇ :
Ἃ πλάτος, κἂν τριάκοντα πηχίων ὡὸ' ὅσ
ᾧ τἰτιάσ. οοἰέσοπθ ἔδείεδ βτοϑπ., εἰ
Ψος- ἐπισυνάγων ποιήσεις “ὧν κιβωτόν . τὰν :
{π᾿ σαδιίθπι "
Ὁ ἔϊς πῆχυν οοοσόοοο Ὁ :
“τοῖα ΠΡΟ.
Ὁ ΠΥΙΓΟ ἡ Ὑν ΠῚ Ὁ ὙΚΞ Με Όῦ) }ς ΠΌΡΒ ΠΡ τς
ἸΣ ἼΒΣ Δ ΚΑ Με υῦϑυε ΠΟ ΤΩΣ Ὅς ΓΘ Ά.
ἼΝθνς ΠΡΘ ἸΠΥΣἽ ΕΊΟΣνς ΠῚ ΠΠΌΝΕ ἼΣΣ ὙΘΝΓΟΓΉν Ἰϑν
ἼΩΝ ὙῈ ὙἸΟΥΣΞ ΤΣ ὙΥΝ ΘΟΘΌΣ ΒΞ ΤΡῊ ΜΠ Ἣν
“με ωβωοδα αεΐκοζεεκωα σα ρεδ αὶ παμεΐσα ἐμ οκῖμε,, καῖ μειος: