“ΣιάΠα Θηιεϊνκ οὖ {0{Ε}.1Φε{Π8- '
4« εὐιίσετῆς πηέ ἴγες τ εοπιοάᾷ αὖ ρ20 Π
πὰ συμβέβηκέ μοι ταῦτα, κἂν φάγομαι “ὁ πατρὶ τῆς γί
φαῖό : Ἰγοάίες πϑᾷά ριϑοίεῖ είς Ὁδοὲ «τ 8. ἂς
ἁμαρτίας σήμερον, μὴ ἀρεσὸν ἔςαι τῷ κυρίω; κὸα Β΄ αὶ
ἀίιηε τπογίεσς « ρίϑευίε. {ΠῚ ἴμ-
κουσε μωυσῆς 5 κι ἔρεσεν ἀντῶ « "
Α Θεξ ἰοουτιθ οῇσ οὐ τιογίει! τ β6τῦ: οἱ α΄
κὸη ἔλαλησε κυριος πϑὸς μωυσὴν πὸ! ἄσρων» λέ Ἰ
«εἶδ: ἰοἀπιηπί Πιΐσ {τεἰ: Ὀίεδιοσε ὕες Ἢ
ἔδει, γων,λαλέσατε τοῖς ὑιοὶς ἰσραήλ» λέγοντες» ταῦ [Ὁ
"πῆ φἴσ!ία: ἃ «οπιοάειίσοε οἷο οἵα! ἸΗ͂Ι
τὰ ἦκ χηάνη ν ἃ φαάγεδδε ἀσσὺ “ταντων τῶν χηηνῶν 111:
Γ {ΠῚ ἐτᾶς οἔ οἷοι οἰμίἀδθ νησὶ! ᾷ τ 45
«τῶν ἐπὶ τῆς Ὑὴς »υ σαν κΤΗνος διχηλοὺν ὃτα λὴν κα ο
γπρθοθ, Ὁμἀδθ Ὀθν νπσηΐθῃς α τεὐἀυςόσ τὰ ἴςς
ὀνυχισῆρας ὀγυχίζον δύο χηλῶν, χδι ἀνάγων μερυς τη!
μθθοπεῖ τ οἴα!: ες εαπιεβείί6. {πὶ δγι
κισμὸν ἐν τοῖς χγένεσι, ταῦτα φάγεδδε " πλὴν οὐ
ΓῚ μία πδεοιπεάειίσ8Ὁ τεάποξιίθι5 τ δθ6υ
ἀπὸ πτούτων δυ φάγεδηε ἀσσὺ τῶν ἀναγόντων μερυ ἔοι
πϑιίομδς 4 οὐ 9 9 νηρυΐαο τ 41
κισμὸν κὸι ἀσοὸ τῶν διχηλούντων τοὺς ὁτελὰς κὰ ΟΟ
οἰιμάδείθηθ νησυεθ, ἐδηιεῖϊῆ: αἤι τεάιοί 98
ὀνυχιόντων ὀνυχιφῆραξ » “ὧν κάμηλον » ὅτι ἀνάγει ἀΐ!
τυπηπθείοπε γος: τ νηρυ ς π Ὀἰυαάίε, ππηπῆε δι
μηρυκίσμον Τουτο ν χδμ ὁτσλαν ὃν διχηλεῖ . ἀκοθαρ {9
45 ὕος νοθίθ. Φις εἰ γοσιγ Πᾶς αἢϊ τοάμίε Π
τοῦ τοῦτο ὑμῖν » κδαι γῶν χοιρογρύλλιον » ὅτι θαΎΕΙ Οὐ
τιμπίπϑείθηξ ἴος τ σπρι ΠῚ Ὀἱσίόίις {πιπηῖς μὉ
; μηρυκισμὸν τοῦτο κι ὁπλὴν ἦν δίχηλε!, ἀχαβω πὶ
ὅἄυ5 ρος νοθισ. ὦ Ἱεροτε αἶι τεάιποίε ὦ ὅη
τον ἔτο ὑμινυκὸμ ὧν δασύποδα» ὅτι ἀνάγει μ΄ τοὶ
πηπριίοπξ ος τ νησι πὸ οἰμίίε . {πιά ἴἤος η
ρυκισμὸν το κι ὁπαλὴν ὃυ διχηλεῖ "ἀκάθαγτον Ὑτο οο
φοϑίθι τ, {πξ: αἥϊοἰμἀίε νησυ!ᾷ οος ας Ὀΐυ2 δῇ
ὑμῖν « κα τὸν ὗν, {τι διχηλεὶ ὁπλὴν τοῦτον κδα νυχί ἀἱ
ἀϊινπαυεσνπσυίε: Σ γος π τεάποίε τ απιίπηεδοσς κῷ
τοιζνυχως ὅτελῆς» κὸα τοῦτο ὀυκ ἐνάγει μηρυκισμὸν. 14
ἐπηπῦάῆ ἴος νοδίθ. 4 «ἀγπ0" ἔβορ πῦ (016 ρῸ
ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμὶν» ἀσχοὺ κρεῶν ἀντῶν ὃν φάγε ο
ἀειίσιτ ο΄ πιοι!ᾷᾷ Ρ8 π τἄρετίο, ἀπππηιμης κῃ
ὅσῳ κἂι τῶν ὀνησιμαίων ἀντῶνδυχ ἀν νεόδε »ἀκαθαρ οὉ
Β 44. ἴγες νοῦ, τς ἴγες τεοπιεάετίο 80 οἷν’ :
ταταῦτα ὕμιν «χδα ταῦτα φαγεᾶνε ἐσὺ πταντῶν ἔς
ἃ φαυίθσς οἷ ἃ Πιπείη εἰσ. 916 " Ὡς
στῶν ζν τοῖς ὕδασιν, πάντα ῦσα ἐεὶν ἐν ἀυτοὶς ἱερυ (1;
τ ἴαυθιπς πὶ ααυίσς τ πΠ πιαηίθυσε ΠῚ
για κὸη λεπίδες ἐν τοῖς ὕδασι,κδιἐν Ταῖς ϑαλάνσ ας, ἃς
- ἱπ᾿ τοιτειείθαθε οος εοιπεάεϊί6, τ οἵᾷ 56
χὐοδν τοῖς χειμάρροις, ταῦτα φάγεδνε «κὸ!σάντα ἢ
ᾷ πό {ππε {η5᾽ 916ς πεαῦ (αμαπιε {3
ὅσα ἶνκ ἔσιν ἄντοις ἰερύγια » ὧν δὲ λεπίδες δ
Ζ το Προ, :
γον στρ ΤΟ Ὁ ΚΟΥ ΚΏΝΈΏ ΠΥ͂ΣΝ ΤΙΒΛ 0.)
ΡΠ ΟΣ. ΠΕΣ ΌΝ Ὁ ΠΥ ΘῚ {Π4.τἱ,
Ὀϑυμονς ὈσΊ ΚΡυ3 99} ΠΡ ΤΊ ΜΨΗΣ ΜΠ ἸΡΎΟ σκ