2ίεἴο, Ζ τ. τε εν (ὔτητο Ιϑιη 8.0
ΛΟ Πς Ροϊοκαιξο;ς «- (ελπεἥτε ρο. ρεὼ
ἰεἰςο: τῶν ὁλοκαυτωμάτων γκὸη θυσία κδη “πορὶ ἁἀμαρτί
ρ42Ζ οἴσει Ὀεϊεῖο: 1 εδίξοταίίοπες 1
ί5: “ἃ ας, χὰ τῆς πλημμελείας πὸ Τὰς τελειώσεως , κἂὶ
που ρα Πείο (οἰατατίσς Πὰς φερίε ὑὸς
οοσοσοσο "τῆς θυσίας σωτηρίου», ὃν “ΤοῦΟΥ ἐνετείλατο κύσ
ΗΓ ΕΠ ς᾽ πιίη πιορ ἐπ΄. πίδεε ἤπαίς απα ος ρς
Οοσσσοῦσ ριος τῷ μωυσὰ ἐν τῶ ὕρει σινὰ, ἣ ἡμέρα ἐνετεί
αἴίοπΠο5 Ρίέ δἰύσ ἐτθοῖ: οβοτιτε ὉΠ Πι8
σσοσσσΟΟ λατὸ Τοῖς ὑἱοὶς ἰσραήλ», πθοσφέροιν ἦς δῶρα ἀν
.«Ο 1.8. οἷ οἷο ἐπ Ὀείειο Πηπβέ,
οούσοοο τῶν ἔναντι κυρίου ἐν τὴ ἐρήμω σιν. 0.8.
γε: αἱ ΘΞ σε ἔ Ὁῆσ 94 πΙογίσηΣ Ὀ(οξδεθοείρε Α
οΟσσοοΟ κῦε ἐλάλησε κύριος πρὸς μωυσῆν, λέγωνἱλάβε
; Ππ|ίς: ᾿ς οΑβϑᾶτοη τ {ίοσ εἴς εἰ. νεῖεσιεὶ οἵε Ἰδι
γῶν «ς«σὐς κι γος τὰ {σας “ἢ:
σσσοο "Ἂν ἀαρὼν κἂι Τὸ ὑιοὺς ἀυ τ κὸν τοὺς σολάςνκαι “Οἔλαι
ἰγῃςῖίο πὶ νπαίδίος εε.͵ νἱε ἃ ρζο Ῥεζοθῖος
Ὀοσσσῦο οἵ τῆς χρίσεως κδα Υ μόσχον “ὃν πόθὶ τῆς ἁμαρτίας,
οςαΐο: εἰ ϑθοσ ἡτίεϊσσ: εἰ «θηϊπτῆ ε Θπγπιοις εἴ οπι
οσοσοοο δὰ τς δύο κριούς, κἂ! Ὁ καγοὺν τῶν ἀϊύμων, κὸι πὰ [
πιο πὲ αἰ ξ εὔρτέρα 84 Ἰροπί
ΓΝ σαν τὴν συναγωγν ἐκκλησίασον ἐπὶ τὴν θύραν τῆς
1π| {14 τΑθεγπαςιη τε ίπιοπί τ [{7π|} τπογίεθ Ποῦ
ΟΥΠΑΟΙΙ σκηνῆς Τ' μαρτυρίουνχδη ἐστοίεστε μωυσὴς ὃγΤούτπτον
σον ϑϑιεσρίε εἰ Ὀῆσις εὔρτεσαιίε εὰ
τΑτ οοΟ συνέταξα ἀυτῶ ἃς «κδι ἐξεκκλησίασεν τὸν συναγωγὴν
ει θα 84 - μοᾷ τθογη θαι μὲ τοπίπιοπ! εἰ οί
σσσοοοῦ ἐπὶ τὴν θύραν Ὄς σκῆνης Του μαρτυρίου . πὸ ἔἱ
{{{: ξᾳ!(. κίε τιογίοθ οετς Ξ ἤος ,ἢ νεθῆς
οσσσσ πε μωυσὴς ἢ συναγωΎΝ ; Τοῦτο ἔξι ῷ ῥῆμα,
ΠΣ {1} οὗ Ῥεοζορί ἥδ ἴποειε, εἴ οὐάιχίε
Ὀσοσοοῦ ὃ ἐνετείλατο κύριος παοιῖσαι» κἂ! προσήγαγε
θεΠῚῈ ὀ ἐμιπογίεδ βῆϊοι: 1 ΠΠοΘ εἰσσς ἡ
οοσοοῦῦ μωυσὴς “Ὃν ἀαρῶν,, χὰ! τοὺς ὑιοὺς ἀυτοῦ, κῶι
5 144Ζ ἰβ ἐοα αι, εἰ πάϊς εῇ τ
ΓΡοπεί ἔλουσεν ἄντους ὕδατι» κἂι ἐγέδυσεν ἀυτὸν ὧν χι
16α405 πίοᾶς εἰ εοἰηκίς εἴ 3οπῆς εε νεπίμε
οοσοσοῦ τῶνα; κἂν ἔζωσεν ἀυντῶν τῶν ἐώγεν, κὸν ἐνίϑυσεν
δ οῦ ἐπ ὀ ὀ ὀ ὀὠἊμππεᾶ: ΖΦ ἱἐπιροπῆε ἀρ εἴ
Πλ:οΟΟ ἀνὰν ὧν ὑσοδύτην, κὸι ἐπσέθηκεν ἐπ ἀυῶὸν τὴν
Αἰοδίπ] ΠΡ ιμπεγάῖος ες δείηχε {Π ἤόπι ἔφεῖα
τίη σος ἐπωμίδα, κὸι συνίζωσεν ἀυτῶν κατα τὼν πσοίμ
σοῦ τῇ Πιρρεπιεγα!ίσ: τ οἤτίησ {Π6. ἐπ
σοσσσΟ σῚ Τῆς ἐπτωμίδος., πὰ! συνέσφιγξεν ἀντὴν ἦν
:οοροῦῦ ἐς εἴ ἐπιροῇαίε τρ ε τόπρίε: εἰ ἐπιρο
οοοσοο ἀυτῶ, χὸ ἐπέθηκεν ἐπί λυ ὸν “ὁ λόγιοι, χὰ! ἐπτέ
ετίπα {πε πιρ γὅποϊε πηδηίοπητίοπξς νογίίε
ΟΟοσσΟ δημκεν ἐπὶ τὸ λόγιον τὴν δήλωσιν. κἂι τὼν ἀλήθει.
απο νξ: ἰ οἰπιροῆηε ; πηιτ [{{ΠΠ αρυῖ
ὈσσοΟ αὐ» κἂν ἐπτέθηκε τὴν μίτραν ἐπτὶ τὴν κεφαλὴν Β
ρα ἐἰπος ἐξ ἐπιροίηε τορ ΠΗ͂ τοῦπι [8:
Ὀοοοοσ ἄντου γ κὰν ἐπτέθηκεν ἐπτί “ἧς μίτρως καὶκ πρὸ
ροῆπε «ει εἰησ Ιϑπηηᾶ {:}
ἰοοσοα σωπον ἄντου “ὁ πέταλον "ἢ Χρυσοῦν σοῦ οο
Ζτοιῆῖα, Προ,
ΤῈ ΜΣΎΜΒ. Ομ συ 555 ΓΟ ΤΡΓΗ ἼΣΒ.Ὶ 17 5» Νετηράπυτο
δα ον τῶν Ἐπ 2. “ποι. “»- ἀν ρα τυνάνς τεον, εῆεῖς ἘΚ ΑἹ ΤῊ