ΤῸ. Φτάο στε ϊεχ βοῆπα
ἰδὲ δέ. εδιοπιρπ: Φ΄ πιρφηάθία εἴ6 {ΓΤ
ἰτἰ75 κυρίου ἐφαύλισεν ; κἂν ποὺς ἐντολὰς ἃντοῦ δεσκέ
ἰτιτ; ἐεείε: Ὀεϊειίδε ᾿θεϊεθέμιν εῖα. {Π4| -
ταῖς δασεν , ἐκτρίψει ἐκτριβάσείοι ἢ ψυχὴ ἐκείνη, ἣ
"πὶ φαῆ εἰ (π ίΡ8, « ετᾶπε ΤΠ {πεῖ ἰη :
110] 15. ἁμαρτία ἀντῆς ἐν ἀυτῇ » κι ἦσαν οἱ ὑιοὶ Ἰσραϑλ' ἐν
ΠΟ ϑείοντος τ ἐπιοπεξενίγδ ςοΠ δε Ἰίσπᾶ . οίς
σα ϊξρήμω, κἂι ἕυρον ἄνδιρα συλλέγοντα ξύλα “ἡ! ἣμξ
πο .,. οθος τ αὐδυκειῆε εἶ απ ἵμοπε,
οΟΟ ρᾶὰ τὸν σαββάτου, κἂι πθοσήγαγον ἀνὴὼν οἱ ξυρόν
Οοῦοῦ τῆξφ εὖ εοἰσξξ συ 96 ΤΙΟΥΓΕ5 τ 88:
Ὅσο τες ἀυὴὸν συλλέγοντα ξύλα “θὸς μωυσὴν κἂν ἀαό
ΠΣ τοῖς τ φά οὗὖπΣ τρτερδτίου δ Πίον {{π8εῖς Γ:
Οὐαί. ρών, κἂν πρὸς πτᾶσαγ συναγωγὴν ὑιῶν ἰσραῆλ» χὸμ
ΡΊ (ΑἹ τεροίιετῆς εἴ πῃ «ατοιτξ: πὸ ει Ὀεσευετῆς δά
οὐ ἀπέθεντο ἀυὸν ξις φυλακὴν, ὃυ ἤχρ συνέκριναν τὶ
ςοῖς {0.0.1 εἰ, τ ἰοθὲ οὔθ 94 πιο
ἄοσ ποιήσουσιν ἀἄυτον « κἂι ἐλάλησε κύριος πρὸς μων
ΝΙΟΙ ἵδη; οἱεῖο: τποζίς πιο Ῥὸ: [3
οίῆο: σῆν, λίγων, ϑαψάτω ϑαγατοὐύδδω ὃ ἄνόρωπος » λι
5 ρίδαθέϊα εἴ ΙαρίἀθΡ οἷν φατεσαίίο εχίγῷ
}! ΆΡ Π ν ς .--»
Ὅσο ϑθοβολέσοτε ἀυτὸν λίθοις σᾶσα ἣ συναγωγὴ ἔξω
πχίΐς (αἴτ8. τ εὐμκετῆι εὖ οἵα ,
Ὅσο “ἧς πλρεμβολὴς » κὸα ἔξεγαγον ἀυὴν πᾶσα ἣ
ἴα] εὔστεσοτίο ἐχέγα ΟΠ: ἑῷ τ ἰϑρίδϑις ᾿
Ὅσο συιϊαγωγὴ ἔξω “Ὡς ππιρεμβολης, κἂρ ἐλιθοβόλησ
τἴιπιθ τῶς εῖ: πευξ δορρίς δ πιογῇ, τ 4 οἦσ
ἰἄο σαν ἀυτῶν, καθὰ συνέταξε ἀξ' τῷ μωυσποκδιξσσεκξ,
ἐΉ500) 84 πο γΥΕΊ! Ὀἰεῖθ: Ἰοᾷτε ΠΠΐ6 {τεῖ: α |
. 9υς μωυσηννλεγΎων »λάλησον τοῖς ὑιοὶς ἰσραὴλ ἡ ἱ
«οἷ ίοοθ 84 εοῦὲς Φ ἔβείᾶι ΠΠ| ἔπι χορμῦ
5 ἣν ...} κ ς »ν ᾿ :
Ὁοοοῦ ἐρεὶς πρὸς ἀστούς, κι! "πτοιησάτωσαν ἑαυτοῖς κράσ' 25.Ὁ ]
τξαςς θείη Πρ 4146 νει πιῶ ἐπ ]
ὍὍοοΟ 'πεδα ἐπὶ τὰ αερύγια τῶν ἱματίων ἀυτῶν ἐις τοὺς |
ἰοσ, σἤββηδεθ πιῶθ, Σ΄ ππροπεηδ Πρ Εἰπιθείησ ]
ὁσοοσ γενεὰς ἀυτῶνικδι ἐτσμήσετε ἔπι τὰ κρόασεδια τῶν Ϊ
τας 8ἴ9ᾳ Ονές, ὑγαϊηγίπᾶς τ΄ ὁγίε νουίδίπς |
τοῦ ἠερυγίων ἐλῶσμα ὑακίνθινον, κἂι ἔξαι ὑμῖν. ἐν
115 πο Νπιδοίθε. « νιἀεδία ἐ86: τ τοζοιάᾷ
σοῦ Τὶς ἀραασέδοις, λὰι ὑψεόε ἀυτά, κἂϊ μνπόγἐ 5
παπι δίπημέ οἵμπι τβάθιον Ὀῆί, Σ ἐβείε ᾿ ]
ηἰπί. σεῶδε πασῶν τῶ! ἐντολῶν κυρίου. κι! τοδιήσε
σοῦ [6 τ, τ πὸ «ὅμεττοιπίπί 1}: «οσί
Ὅσο τε ἀυτας, κἂι ὖὃυ δαςραφεσεῶνε ὀισίσω τῶν δα
δος [βΠδεσνῖαθ: Σ φοΐξ επραίσσ νίοσς ἐπ
ςοοο οιῶν ὑμῶν, χὰ! ὀπτίσω τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν, ἐν
Ἰασίς δθνοσ Τοιπιεθπιίπέ ρος {0 νὲ
Ὄῦοο ὁ ὑμεὶς ἐκτσορνεύετε ὑπίσω ἀυτῶν, ὅπτως ἂν
αἰπὶ τοροιάεπιίπέ τς ἐβείςίθ οἵ τιδάσια
οοοῦ βυνόδητε κὰν "ποιήσετε πάσας στὶς ἐντολάς
“Ὁ πιες τ ἐγίίθ ταῖ , Ὅεο, νῖο, ερο ὃ0
οοοο μον, κὰν ἐστᾶδε ἅγιοι τῷ ϑεῶ ὑμῶν ἐγὼ κύΖ
ἀπκί 1ηΐπ|θ Ὀε6 νῇς ἃ εὐπχί νοϑ
ε « εὉ ε ᾿Ὶ εἰν
σοῦ θοὸς ὃ δεῖς ὑμῶν, ὃ ἐξαγαγὼν ὕμας οὐΟ |
τοις ΓΩΓ,
μἐπαιίσπα ξυα νεσς ογεαίσα, κα ὐεζψη μοἶα πων. πσοασαι μαι δριω ῥα οὐραλα παξις, μῖ;