ΤτόΠ τε υχ,οὔ (ΠΡ. αε{π .᾿ ;
Β ἅμ σε ρώπην, σσρο τοσπουί: φ πὶ Ρα ὅς
Ἴ. δ .) γ,Δ} ΕΙΣ “
ἄστι ὁ ϑεὸς αϑ ὑπτνον « κάγω ἔγνων γῦτι ἐν καϑα Φοὺ
τὸ «οἱός το γοῖ: “τ ρφερεῖοί εἰδίέ ἵζί
ρῶς; καρδία Ἐποίεσας τοῦτο, κι ἐφεισάμεν σον "ξς
. "ς Ρεζογοσ ἐπ πιο, φρέ ὕος πῶ οἱ- Ρδι
τοὺ μὴ ἁμαοῆσαι ἔις ἐμέ. ἕνεκα τούτου υκ ἀδ οὐ
πῇ ΣΟ εβπροῖς {Π , πιπποᾶε τοάδε ἔπι
φῆκα σὲ τὸν ἁψαῦδαι ἀντῆς « νῦν δὲ ἀπόδος “αἱ
πημίογξ Ῥοπηπέ. α: φιορί)γεία εἶς εἰ “
τὴν γυναῖκα τῷ ἀνθρώπτω « ὅτι πθοφήτης ἐςί, χὰ! ἀο'
οτϑθίς ρΡιο ε; εἐ νίπεσ, ἢ ᾶὲ πὸ τεάς Ἰδί
θοσίυξεῖα; "ποδὶ σοῦ, κἂι ζήσεις « ἐι δὲ μὲ ἀπο ΤΙ
ἑ ἀἰἀετίσείίιο αὖ τποφίειθ ' ες οἵα , "δὶ
δῶς,, γυῶθι ὅτι ἀπτοθανῃ σὺ πὸ πτάντα τὰ σά. τίς
εἰ πιρηΐοϑι Θθίπείοο) οὐαςηος οἐς νοσαηε τ
κι ὥρθρισει ἀβιμίλεχ τοπρωΐ, κἂ! ἐκάλεσε οπ
οἷδ ἔτιοσ ἔμοθ, εἰ ἰοεπεθε ἡ 'ΦῚ
Ι πάντας τοὺς ποαΐδιας ἀυτοὺ « κἂι ἐλάλησε κα φξ
᾿ ἀΐδ οἵα νοῦ ες { θυτεδεοιῇ, ἶΟ]
Ι “ὰ πάντα Τὰ δήματα ταῦτα ἔις τὰ ὦτα ἀυτῶν. ἴος
! ἐπε ὅλ οὐδ ΝΠ ν , εἰ νὸ ἔνι
ἐφοβίθησαν δὲ πάντες δι ἄνδιρες σφοδιρα. κὸι (
οϑυε ΠΊΕ Τ { } ηπι, εε οἰκί εἰς οΤ
κάλεσεν ἀβιμέλεχ. “ἂν ἀξβραάμ. κἂι ξιπτεν ἀυτῷ, ὅγ.
Ο. ἃ νος [ροδί πηῖρς ηδαιηά Ῥεζοαμί ἐπ τ: ]
τί τοῦτο ἐποίησάς μοι, μὴ τι ἥμαρτον ἐς σί, ἀν:
μ: το ὥρπιε εἰ Πρ τέσυῇ .
ὅτι ἐποίησας ἐπίἐμε κἂν ἐπὶ τὴν βασιλείαν (αὶ
πιεῖ ρεςςοῇ σηπάς, ορυδ απ ἔς Π
ξ ῃ , , εὐ ... γε.
ἑ μου ἀμαστίαν μεγαλὴν.. ἘΘΎΟΥ ὁ δυϑεὶς πσεσ ἔτι
εἰ: {κοί ; τ), οἶκε! ΘΙ πιο εο) ς ἸοῚ
᾿ κεν) πεποίνκας μοι. ζ πε δὲ ἀβιμέλεχ τῶ ΙΝ
: : ἀά νιάσησ Ξ [{ π Ποῖ οἰκίε ὅδ αῇ
ἁβοαὰμ, τί ἐνιδὼν ἐπτοίησας. τοῦτο; ἔνπτε δὲ οχ
φθεβ πι, Ὀἰχί ἐπῖ: ἐουθυ π οἵ συ Ὁ ἐπ Υη
ἁιβραῦμ. ἔιπτα ἰχῷγ ἄρα ὑυκ ἔςι θεοσίβεια ἐν (εὶ
ἴσο ἡἷἶο. πε ῷ ἐπτενησεε: Ρ:οΞ: ἰδ
τῷ τύπω τούτω. ἐμὲ τε ἀποχηειουσιν ἕνε Ζ ἐγ)
ΙΓ νχοῖξ πιεξῆ, εἰ ἐπὶ γέγες οτος ν - ΡῈ
καν τὴς γυναικὸς μου. κὰν πὰρ ἀληθως ἀόελῷη πᾷ
πὴ εὐ ὦ ρς [ἀπό εἰ πιρῖε οὐ;
ΜΕ ΩΣ Ἀν .... γ ͵ ν
μου {σιν τὰ πτατρὺς ἄλλουκ τὰ μητρὸς τ΄ οἱ
ΕἾ εες ἄὲ πῆὴρί {π΄ νχοῖξ, ἐραῆ δῆς αὐδάο ἔν
ΟΊ; βο γενήθη δὲ μοι ἔις γυναῖκο» ἐώετο δὲ ἡνία ἂν
εὔνχι τς ἀειθὺς ΠΡΟΣ ραῖθ »ρ
Ι , ᾿ ἈΠ Ὁ "» γ "ν ,
ἐξάγαγέ μὲ ὃ ϑεὺς ἐκ Του ὑικου Τοῦ σατρος ἐγ
πιοί, εἰ Ὀκέ εἰ: ἴγβπς {ΠΗ-εί "ἢ
μον. κἂν ἔνπσα ἀνή, ταύτην πὴν δικαιοσς πις
ὅπηι ἔβοίεσ ἐπ τις ( οὗπι Ἰφεῖ: ατο οἱ
γὴν πσοιήσεις ἔις ἐμὲ ἔϊις πώτα Τόσον, ὃυ τά
«ἴσ» ᾿πστοῖι ἐσετίπν εἴπς, θὲς .
ἂν ἐισέελθωμεν ἔκει « ἐγπτον οὐοοοοοοῦσοο εἴ
ΖΣτοηῆα ΠΡοῖ'
ἜΡΟΝ ἣν ΓΎΔΟ τ ΒΤΩν Ἴ . Ὁ ΠΡΟ ΤΣΡΑ τς )
ἜΛΕΚΎΒ ΛΓ ΑἸ ΠΕ Ἴσ ν: ΠῚ ὩΠΡΘ Ὑρου να
ΑΥ̓͂ ΑῚ
»»» Ὁ ΝΣ ΜΘ ΓΟ ἵρ σῚ τηγὴην ὈΞΙ ΜΡΝ ὁεν
“" "" τ ὑσὶ ἷ