ΦγάΠ4 τε εκ, οὔ μεν Ιατίη.
εἰ φαχί!οσ φιγής εἰ ἐιπίαοσ ἰεᾶτε μ᾿
χὰ ἦς παισάλους Τῆς ἀυλῆς » κὸ Τὰ σοι ία ἀντῶνγν 0
εἰ νεῖ ἰωῆσ 9411 {βεοτάοιίδ:εε νὰ "Ε
χὰ! τοὺς σολὰς τοὺς ἁγίας ἀαρὼν τοῦ ἱερέως, κὸι τοῦ σο τ
Πεσείπ 40’ πηίπηθοῆε (πα ἐδίθ ἐπί Θαμστίος ἔῃ
λάς, ἐν δις λειτουργήσουσιν ἦν ἀνταὶς ἐν τῷ ἁγίω, ὅὰ
Ἔξ ττος τυπίῶθ ὁ Πιΐσ βάτο Τβατἀοιῆ: εἰ
χδα τους χιτῶνας Τοῖς νιοῖς ἄαρῶν τὴς ἱερατείας γκ Ὗ
οἰεῖᾶ ῷ νποίδίσς εἰ τὐγηθη «τὖρο 1
“δὕλαιον τοῦ χρίσματος, κι ϑυμίαμα τὴς συθέ
Πιίδίδ,εε ἐτύε οἷο πιηϊείτιδο ἡΠον, {τρεὶ 8 Εἰ!
σεως χὰ! ἔξελθε πᾶσα συναγωγὴ ὑμῶν ἰσραὴλ ἀπσὺ Ὃ
τπογίες εἰ δἀάιχίενηρᾷ εὐ ἐὸς τος ἴΠ
μωυσῆϊ, κα ἤνεγκεν ἕκασος ὧν ἔφερεν ἀντῶν ἡ καρ δά
εἰ ἀρφνίξ οἷε εο}ς οδμίεγδι ἵεσιες ὅ
δία, καιδις ἔδοξε Τῇ ψυχὰ ὀυτῶν» ἔνεγκαψ ἀφαί 5 ᾽
φϑείοιξοδο!ρᾷ οἵα ορᾷ τοδηθα τῆ δῇ
φεμακυρίω ἑἰς “τανται Τὰ ἔργα τῆς σκυνὴς τοῦ μὰν
τπηοηΐς εἰ δ οἵᾷ ς βεοείτοτίβ εἰυσς εἰ ἕω ΟΠ κ{ς
τυρίου, κὰ!ἶις πταντα ἡακάτεργα ἀυτῆς, κὸι ἐϊς σά 1
ποῦ ψεῖεόα {ειατὔ. εξ οδεμίεῖε νίτί τη
4 Ἁ (ον 4 ς᾽»)
σά "τοὺς ξολὰς Του αγίου « χὰ ἡγεγκαν οἱ σαὐδοὲς “8
Όε ᾿ νχοιίθΡ οἷν: ,ἤρλνι δ ἔ πιξίε ς Ὁ
"σάρα τῶν γυναικὼν πασῶν , ὧν ἔδοξε τῇ διαγοία,γ ἀ
οὐηηεῖς Ποίας εἰ ἐπϑιγέθεες οπυΐῖοσθε ἩΠ
ἤνεγκαν σφραγίδιαρ , κα ἐνώτια, κἂν διαχηυλίους, τῇ
εἰ ἰοιῆδε εἰ θεχίγα 8: εἰ οἕ ν86 “ς
χἂα ἐμπελύκια » χὰ! πόβιδέξια., κἂι πρὰν σκεῦος οὐ
βιτοῆ. εἰ οἷ ἢ σθαι εξεἐρτερϑτίοπ σαγτέ 9}
«ρυσοῦνεχὸι πσάντες ὑσοινεγκαν ἀφαίρεμα χρυσί ἵς,
Ὁῆο. εἰ οἷδ αμϊοξιᾶξ βρῦ εἴ Ὀγραησιισε εἰ 98
ὃν κυρίων κἂμ πὰς ὦ ευρεθν ατρ ἀυτῶ υάκινϑος, χϑ! τί
Ῥυγρυτας εἰ «οὐείπῇ: εἰ Ὀγήπισς εἰ Ῥεῖ (Ά
“σορφυρα 5 κὸ! κοκκινον» δα βύοσος γ χὸ! δέρματα οο
Ὁ πε τηδείοαιεςε εἰ ρεϊ!οθ ᾿γραϊηγιπετοῦ τὸ
κριῶν ἠρυθροδ'αγωμέται» χὰ! δέρματα ὑακίνθινα ος
τυϊετῦς, εἰ οἵδ : πρϑτᾶσ ερογαιίοπες: Βω τὰ
νεγκαν . κἂν πτας ὁ ἀφαιρῶν "Ὁ ἀφαίρεμα γ ἀργύριον Οα
εἰ «6 οὈμεῖε Ἱεραγαῖιδεσ Ὁῆο, τ
χὰ! χαλκοὺν ἤνεγκαν τὰ ἀφαιρέματα τῷ κυρίω. ο,
εἰ δρὺ Ὧδ ἐπνξια γε! σηα Τρυ Ὀ {8 ἰοῖβ ορε εἶ
ΓΕ κ}} δις ἑυρέθη ξύλα ἄσνωϊαξις πάντα ἱκίρ κα
τῷ ἐβθ:ίςαείδιο: οδίι!εγῆξ, εε οἵδ πη εν βρίξα 4
γατῆς κατασκευῆς, γεγκαν. κανίτασα γυνὴ σοφὴ ἢ ἃ
τπότε ᾿ πιδίο ρα ΠἰΙά τ: οδεη!εῦε ΠΙρία ο,
διαγοία ταῖς χερσὶν νέθειν, ἤγεγκαν γενησμεένοι τὴν αι
᾿γαοίηεϊο: ες Ῥυγρητᾶς Ὡ «οεείηῇε εἰ ,
ὑάκινθον » χδ τὴν τσορφυραῦ » χδη “Ὁ κόκκινον ) Ἀς Ὁ
ὑγῆυϑ. εἰ οὖσ πηοτεθς ἀν" νίΠ ἐ ο
τὸν βύασον » κἂν πᾶσαι ἄι γυναῖκες » ἀις ἔδοξε ἢ δὶ
ἐπ πδις ἐῶν ἐπ {Δρίξεία πειοιῆε οίίοα αἀἰρηίποθιες
διανοία ἀυτῶν ἐν σοφία ἔνησαν τοὺς τοίχων τοὺς διγείας. πδιιδι ἧ
Ῥοίπείρεσ οὐταιετῆε ἰαρίάεσ ππατσσάϊς εἰ “ρίάεσ τ
ἄρχοντες ἤνεγκαν Ἴς λίφους τῆς σμαράγδιουγκδι τς λίθους ἧς ῃ
Ζιοο Ρο, -
ΤΟ ΌΓΡΡΞ ΚΉΘΙΟΝ ΜΡΡΘῸ θη ΣΟῚ ΠΡΟΣ ΠῚ ἡ
“91 ἈΘΡ9 5 ἼΡΘ)1 ΝΘΘΌΡ Ὑ723 16} ΓῸῚ 0 5