XI. Os Sete Salmos Penitenciais
Devocionário Católico Tradicional · Português e Latim
Numeração da Vulgata: 6, 31, 37, 50, 101, 129 e 142. A tradução portuguesa desta secção é editorial, deliberadamente próxima do latim da Vulgata Clementina.
Salmo 6 — Domine, ne in furore tuo
Português
1Senhor, não me repreendais na vossa ira, nem me castigueis no vosso furor.
2Tende piedade de mim, Senhor, porque estou sem forças; curai-me, Senhor, porque os meus ossos estão abalados.
3E a minha alma está profundamente perturbada; mas Vós, Senhor, até quando?
4Voltai-Vos, Senhor, e livrai a minha alma; salvai-me por vossa misericórdia.
5Porque na morte não há quem se lembre de Vós; e no inferno quem Vos louvará?
6Cansei-me de gemer; todas as noites banho de lágrimas o meu leito e com o meu pranto molho a minha cama.
7Os meus olhos enfraqueceram de tristeza; envelheci entre todos os meus inimigos.
8Afastai-vos de mim, todos os que praticais a iniquidade, porque o Senhor ouviu a voz do meu pranto.
9O Senhor ouviu a minha súplica; o Senhor acolheu a minha oração.
10Envergonhem-se e perturbem-se grandemente todos os meus inimigos; voltem atrás e sejam confundidos num instante.
Latim
1Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me.
2Miserere mei, Domine, quoniam infirmus sum; sana me, Domine, quoniam conturbata sunt ossa mea.
3Et anima mea turbata est valde; sed tu, Domine, usquequo?
4Convertere, Domine, et eripe animam meam; salvum me fac propter misericordiam tuam.
5Quoniam non est in morte qui memor sit tui; in inferno autem quis confitebitur tibi?
6Laboravi in gemitu meo; lavabo per singulas noctes lectum meum, lacrimis meis stratum meum rigabo.
7Turbatus est a furore oculus meus; inveteravi inter omnes inimicos meos.
8Discedite a me, omnes qui operamini iniquitatem, quoniam exaudivit Dominus vocem fletus mei.
9Exaudivit Dominus deprecationem meam; Dominus orationem meam suscepit.
10Erubescant et conturbentur vehementer omnes inimici mei; convertantur et erubescant valde velociter.
Salmo 31 — Beati quorum remissae sunt
Português
1Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos.
2Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputou pecado e em cujo espírito não há dolo.
3Porque calei, envelheceram os meus ossos, enquanto eu clamava o dia inteiro.
4Pois dia e noite pesava sobre mim a vossa mão; converti-me na minha angústia, enquanto o espinho me feria.
5Confessei-Vos o meu pecado e não escondi a minha injustiça. Disse: confessarei contra mim a minha iniquidade ao Senhor; e Vós perdoastes a impiedade do meu pecado.
6Por isso todo santo Vos fará oração no tempo oportuno; e ainda que transbordem muitas águas, não chegarão até ele.
7Vós sois o meu refúgio na tribulação que me cerca; ó minha alegria, livrai-me daqueles que me rodeiam.
8Dar-te-ei inteligência e instruir-te-ei no caminho por onde andarás; fixarei em ti os meus olhos.
9Não sejais como o cavalo e o mulo, que não têm entendimento; com freio e cabresto apertai as suas mandíbulas quando não querem aproximar-se de vós.
10Muitos são os flagelos do pecador; mas quem espera no Senhor será cercado de misericórdia.
11Alegrai-vos no Senhor e exultai, ó justos; e gloriai-vos, todos vós de coração reto.
Latim
1Beati quorum remissae sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata.
2Beatus vir cui non imputavit Dominus peccatum, nec est in spiritu eius dolus.
3Quoniam tacui, inveteraverunt ossa mea, dum clamarem tota die.
4Quoniam die ac nocte gravata est super me manus tua; conversus sum in aerumna mea, dum configitur spina.
5Delictum meum cognitum tibi feci, et iniustitiam meam non abscondi. Dixi: Confitebor adversum me iniustitiam meam Domino; et tu remisisti impietatem peccati mei.
6Pro hac orabit ad te omnis sanctus in tempore opportuno; verumtamen in diluvio aquarum multarum ad eum non approximabunt.
7Tu es refugium meum a tribulatione quae circumdedit me; exsultatio mea, erue me a circumdantibus me.
8Intellectum tibi dabo, et instruam te in via hac qua gradieris; firmabo super te oculos meos.
9Nolite fieri sicut equus et mulus, quibus non est intellectus; in camo et freno maxillas eorum constringe, qui non approximant ad te.
10Multa flagella peccatoris; sperantem autem in Domino misericordia circumdabit.
11Laetamini in Domino et exsultate, iusti; et gloriamini, omnes recti corde.
Salmo 37 — Domine, ne in furore tuo
Português
1Senhor, não me repreendais na vossa ira, nem me castigueis no vosso furor.
2Porque as vossas flechas se cravaram em mim e sobre mim pesou a vossa mão.
3Não há saúde na minha carne diante da vossa indignação; não há paz nos meus ossos por causa dos meus pecados.
4Porque as minhas iniquidades passaram sobre a minha cabeça e, como carga pesada, pesam sobre mim.
5As minhas chagas apodreceram e se corromperam por causa da minha insensatez.
6Fiquei miserável e muito encurvado; andava triste o dia inteiro.
7Porque os meus rins estão cheios de ilusões e não há saúde na minha carne.
8Fui afligido e humilhado em excesso; rugia por causa do gemido do meu coração.
9Senhor, diante de Vós está todo o meu desejo, e o meu gemido não Vos é oculto.
10O meu coração está perturbado, abandonou-me a minha força, e até a luz dos meus olhos já não está comigo.
11Os meus amigos e próximos aproximaram-se e ficaram contra mim; os meus parentes ficaram de longe.
12Os que procuravam a minha alma usavam de violência; os que buscavam males para mim falavam vaidades e meditavam enganos todo o dia.
13Mas eu, como surdo, não ouvia; e como mudo, não abria a boca.
14Tornei-me como homem que não ouve e não tem resposta na boca.
15Porque em Vós, Senhor, esperei; Vós me ouvireis, Senhor meu Deus.
16Pois eu disse: não se alegrem jamais de mim os meus inimigos; quando vacilam os meus pés, engrandecem-se contra mim.
17Porque estou preparado para os flagelos, e a minha dor está sempre diante de mim.
18Porque anunciarei a minha iniquidade e pensarei no meu pecado.
19Mas os meus inimigos vivem e se tornaram mais fortes do que eu; multiplicaram-se os que me odeiam injustamente.
20Os que retribuem males por bens me acusavam, porque eu seguia o bem.
21Não me abandoneis, Senhor meu Deus; não Vos afasteis de mim.
22Apressai-Vos em socorrer-me, Senhor Deus da minha salvação.
Latim
1Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me.
2Quoniam sagittae tuae infixae sunt mihi, et confirmasti super me manum tuam.
3Non est sanitas in carne mea a facie irae tuae; non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum.
4Quoniam iniquitates meae supergressae sunt caput meum, et sicut onus grave gravatae sunt super me.
5Putruerunt et corruptae sunt cicatrices meae a facie insipientiae meae.
6Miser factus sum et curvatus sum usque in finem; tota die contristatus ingrediebar.
7Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea.
8Afflictus sum et humiliatus sum nimis; rugiebam a gemitu cordis mei.
9Domine, ante te omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus.
10Cor meum conturbatum est, dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum.
11Amici mei et proximi mei adversum me appropinquaverunt et steterunt; et qui iuxta me erant de longe steterunt.
12Et vim faciebant qui quaerebant animam meam; et qui inquirebant mala mihi locuti sunt vanitates, et dolos tota die meditabantur.
13Ego autem tamquam surdus non audiebam, et sicut mutus non aperiens os suum.
14Et factus sum sicut homo non audiens, et non habens in ore suo redargutiones.
15Quoniam in te, Domine, speravi; tu exaudies me, Domine Deus meus.
16Quia dixi: Nequando supergaudeant mihi inimici mei; et dum commoventur pedes mei, super me magna locuti sunt.
17Quoniam ego in flagella paratus sum, et dolor meus in conspectu meo semper.
18Quoniam iniquitatem meam annuntiabo, et cogitabo pro peccato meo.
19Inimici autem mei vivunt et confirmati sunt super me, et multiplicati sunt qui oderunt me inique.
20Qui retribuunt mala pro bonis detrahebant mihi, quoniam sequebar bonitatem.
21Ne derelinquas me, Domine Deus meus; ne discesseris a me.
22Intende in adiutorium meum, Domine Deus salutis meae.
Salmo 50 — Miserere mei, Deus
Português
1Tende piedade de mim, ó Deus, segundo a vossa grande misericórdia; e segundo a multidão das vossas misericórdias, apagai a minha iniquidade.
2Lavai-me inteiramente da minha iniquidade e purificai-me do meu pecado.
3Porque eu conheço a minha iniquidade e o meu pecado está sempre diante de mim.
4Contra Vós somente pequei e fiz o mal diante de Vós, para que sejais justificado nas vossas palavras e vençais quando fordes julgado.
5Eis que fui concebido em iniquidades e em pecado me concebeu minha mãe.
6Eis que amastes a verdade; manifestastes-me os mistérios e segredos da vossa sabedoria.
7Aspergi-me com hissopo e ficarei puro; lavai-me e ficarei mais branco que a neve.
8Fazei-me ouvir alegria e júbilo; e exultarão os ossos humilhados.
9Desviai a vossa face dos meus pecados e apagai todas as minhas iniquidades.
10Criai em mim, ó Deus, um coração puro e renovai nas minhas entranhas um espírito reto.
11Não me expulseis da vossa presença e não retireis de mim o vosso Espírito Santo.
12Restituí-me a alegria da vossa salvação e confirmai-me com espírito generoso.
13Ensinarei aos iníquos os vossos caminhos, e os ímpios se converterão a Vós.
14Livrai-me do sangue, ó Deus, Deus da minha salvação, e a minha língua exaltará a vossa justiça.
15Senhor, abri os meus lábios, e a minha boca anunciará o vosso louvor.
16Pois, se quisésseis sacrifício, eu certamente o ofereceria; em holocaustos não Vos comprazeis.
17Sacrifício para Deus é o espírito contrito; um coração contrito e humilhado, ó Deus, não desprezareis.
18Tratai benignamente Sião, Senhor, segundo a vossa boa vontade, para que se edifiquem os muros de Jerusalém.
19Então aceitareis sacrifício de justiça, oblações e holocaustos; então colocarão novilhos sobre o vosso altar.
Latim
1Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam; et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam.
2Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me.
3Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper.
4Tibi soli peccavi, et malum coram te feci; ut iustificeris in sermonibus tuis, et vincas cum iudicaris.
5Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea.
6Ecce enim veritatem dilexisti; incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi.
7Asperges me hyssopo, et mundabor; lavabis me, et super nivem dealbabor.
8Auditui meo dabis gaudium et laetitiam; et exsultabunt ossa humiliata.
9Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele.
10Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis.
11Ne proicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me.
12Redde mihi laetitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me.
13Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur.
14Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meae, et exsultabit lingua mea iustitiam tuam.
15Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam.
16Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique; holocaustis non delectaberis.
17Sacrificium Deo spiritus contribulatus; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies.
18Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut aedificentur muri Ierusalem.
19Tunc acceptabis sacrificium iustitiae, oblationes et holocausta; tunc imponent super altare tuum vitulos.
Salmo 101 — Domine, exaudi orationem meam
Português
1Senhor, ouvi a minha oração, e chegue até Vós o meu clamor.
2Não afasteis de mim a vossa face; em qualquer dia em que estiver atribulado, inclinai para mim o vosso ouvido; em qualquer dia em que Vos invocar, ouvi-me depressa.
3Porque os meus dias se dissiparam como fumo, e os meus ossos secaram como lenha.
4Fui ferido como a erva e secou-se o meu coração, porque me esqueci de comer o meu pão.
5Por causa da voz do meu gemido, os meus ossos aderiram à minha carne.
6Tornei-me semelhante ao pelicano do deserto; fiz-me como a coruja em lugar solitário.
7Vigiei e tornei-me como pássaro solitário sobre o telhado.
8Todo o dia me insultavam os meus inimigos; e os que me louvavam juravam contra mim.
9Porque eu comia cinza como pão e misturava a minha bebida com lágrimas.
10Por causa da vossa ira e indignação, pois, depois de me elevar, lançastes-me por terra.
11Os meus dias declinaram como sombra, e eu sequei como a erva.
12Vós, porém, Senhor, permaneceis eternamente, e a vossa memória de geração em geração.
13Vós Vos levantareis e tereis piedade de Sião, porque é tempo de ter piedade dela; chegou o tempo.
14Porque aos vossos servos agradam as suas pedras e terão compaixão da sua terra.
15As nações temerão o vosso nome, Senhor, e todos os reis da terra a vossa glória.
16Porque o Senhor edificou Sião e será visto na sua glória.
17Atendeu à oração dos humildes e não desprezou a sua súplica.
18Escrevam-se estas coisas para a geração futura, e o povo que será criado louvará o Senhor.
19Porque olhou do alto do seu santuário; o Senhor, do Céu, olhou para a terra.
20Para ouvir o gemido dos cativos e libertar os filhos destinados à morte.
21Para que anunciem em Sião o nome do Senhor e o seu louvor em Jerusalém.
22Quando os povos e os reis se reunirem em unidade para servir ao Senhor.
23Ele respondeu-lhe no caminho da sua força: fazei-me conhecer a brevidade dos meus dias.
24Não me chameis no meio dos meus dias; os vossos anos duram de geração em geração.
25No princípio, Senhor, fundastes a terra, e os céus são obra das vossas mãos.
26Eles perecerão, mas Vós permaneceis; todos envelhecerão como uma veste; como um manto os mudareis, e serão mudados.
27Vós, porém, sois sempre o mesmo, e os vossos anos não terão fim.
28Os filhos dos vossos servos habitarão seguros, e a sua descendência permanecerá para sempre.
Latim
1Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat.
2Non avertas faciem tuam a me; in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam; in quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.
3Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt.
4Percussus sum ut fenum, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum.
5A voce gemitus mei adhaesit os meum carni meae.
6Similis factus sum pellicano solitudinis; factus sum sicut nycticorax in domicilio.
7Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.
8Tota die exprobrabant mihi inimici mei, et qui laudabant me adversum me iurabant.
9Quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam.
10A facie irae et indignationis tuae, quia elevans allisisti me.
11Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut fenum arui.
12Tu autem, Domine, in aeternum permanes, et memoriale tuum in generationem et generationem.
13Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi eius, quia venit tempus.
14Quoniam placuerunt servis tuis lapides eius, et terrae eius miserebuntur.
15Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terrae gloriam tuam.
16Quia aedificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua.
17Respexit in orationem humilium, et non sprevit precem eorum.
18Scribantur haec in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum.
19Quia prospexit de excelso sancto suo; Dominus de caelo in terram aspexit.
20Ut audiret gemitus compeditorum; ut solveret filios interemptorum.
21Ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem eius in Ierusalem.
22In conveniendo populos in unum, et reges ut serviant Domino.
23Respondit ei in via virtutis suae: Paucitatem dierum meorum nuntia mihi.
24Ne revoces me in dimidio dierum meorum; in generationem et generationem anni tui.
25Initio tu, Domine, terram fundasti; et opera manuum tuarum sunt caeli.
26Ipsi peribunt, tu autem permanes; et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur.
27Tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.
28Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum in saeculum dirigetur.
Salmo 129 — De profundis
Português
1Do profundo clamei a Vós, Senhor; Senhor, ouvi a minha voz.
2Estejam os vossos ouvidos atentos à voz da minha súplica.
3Se observardes as iniquidades, Senhor, Senhor, quem poderá subsistir?
4Porque junto de Vós está o perdão; e por causa da vossa lei esperei em Vós, Senhor.
5A minha alma esperou na sua palavra; a minha alma esperou no Senhor.
6Desde a vigília da manhã até à noite, espere Israel no Senhor.
7Porque junto do Senhor está a misericórdia e abundante redenção junto d'Ele.
8E Ele redimirá Israel de todas as suas iniquidades.
Latim
1De profundis clamavi ad te, Domine; Domine, exaudi vocem meam.
2Fiant aures tuae intendentes in vocem deprecationis meae.
3Si iniquitates observaveris, Domine, Domine, quis sustinebit?
4Quia apud te propitiatio est; et propter legem tuam sustinui te, Domine.
5Sustinuit anima mea in verbo eius; speravit anima mea in Domino.
6A custodia matutina usque ad noctem, speret Israel in Domino.
7Quia apud Dominum misericordia, et copiosa apud eum redemptio.
8Et ipse redimet Israel ex omnibus iniquitatibus eius.
Salmo 142 — Domine, exaudi orationem meam
Português
1Senhor, ouvi a minha oração; recebei com os vossos ouvidos a minha súplica; ouvi-me segundo a vossa verdade e a vossa justiça.
2E não entreis em juízo com o vosso servo, porque nenhum vivente será justificado diante de Vós.
3Porque o inimigo perseguiu a minha alma, humilhou por terra a minha vida e colocou-me em lugares obscuros como os mortos de há muito.
4O meu espírito angustiou-se sobre mim; dentro de mim perturbou-se o meu coração.
5Lembrei-me dos dias antigos; meditei em todas as vossas obras; meditava nas obras das vossas mãos.
6Estendi as minhas mãos para Vós; a minha alma está diante de Vós como terra sem água.
7Ouvi-me depressa, Senhor; desfalece o meu espírito. Não afasteis de mim a vossa face, para que eu não seja semelhante aos que descem à sepultura.
8Fazei-me ouvir pela manhã a vossa misericórdia, porque em Vós esperei. Fazei-me conhecer o caminho por onde devo andar, porque a Vós elevei a minha alma.
9Livrai-me dos meus inimigos, Senhor; a Vós me refugiei.
10Ensinai-me a fazer a vossa vontade, porque Vós sois o meu Deus. O vosso Espírito bom conduzir-me-á à terra reta.
11Por causa do vosso nome, Senhor, dar-me-eis vida na vossa justiça; tirareis da tribulação a minha alma.
12E, na vossa misericórdia, destruireis os meus inimigos e fareis perecer todos os que atribulam a minha alma, porque eu sou vosso servo.
Latim
1Domine, exaudi orationem meam; auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua; exaudi me in tua iustitia.
2Et non intres in iudicium cum servo tuo, quia non iustificabitur in conspectu tuo omnis vivens.
3Quia persecutus est inimicus animam meam; humiliavit in terra vitam meam; collocavit me in obscuris sicut mortuos saeculi.
4Et anxiatus est super me spiritus meus; in me turbatum est cor meum.
5Memor fui dierum antiquorum; meditatus sum in omnibus operibus tuis; in factis manuum tuarum meditabar.
6Expandi manus meas ad te; anima mea sicut terra sine aqua tibi.
7Velociter exaudi me, Domine; defecit spiritus meus. Non avertas faciem tuam a me, et similis ero descendentibus in lacum.
8Auditam fac mihi mane misericordiam tuam, quia in te speravi. Notam fac mihi viam in qua ambulem, quia ad te levavi animam meam.
9Eripe me de inimicis meis, Domine; ad te confugi.
10Doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam.
11Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me in aequitate tua; educes de tribulatione animam meam.
12Et in misericordia tua disperdes inimicos meos, et perdes omnes qui tribulant animam meam, quoniam ego servus tuus sum.
Doxologia tradicional: fora dos tempos e ofícios em que as rubricas a omitem, pode seguir-se Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto...